TENTOONSTELLING

Tentoonstelling "Königstraum / Koningsdroom / Kingsdream / Rêve du Roi" van "+ richard"

De dag is begonnen, met herinneringen aan dromen, koninklijk dromen. De zichzelf tot "König von Köpenick" gekroonde koning is helemaal alleen, 's ochtends, vier uur. Koffie staat klaar. Schildersezel is ook wakker. Vanuit zijn dromen schetst de koning fragmenten van vier landschappen, grofweg, op vierkant bouwmarkt-linnen. Een mengsel van acrylverven wordt voor en na aangebracht op de vier grondoppervlakken. Dan nog een laag verf, en nog één, en nog één, en ga zo maar door. 

De koning droomt verder...

"Königstraum / Koningsdroom / Kingsdream / Rêve du Roi" is de nieuwe tentoonstelling (4/23) van "+ richard", kunstenaar uit Köpenick, een wijk in Berlijn. In Atelier en Kunstruimte Oude Liefde van Aukje Terpstra en Marnix Mooibroek kunt u de droomwereld van deze Berlijnse kunstenaar bekijken. "+ Richard" gebruikt verschillende werkwijzen in zijn oeuvre tot nu toe, maar altijd op vierkant linnen. Hij combineert architectuur en landschap, fabeldieren bevolken de meestal verlaten ruimten.

Als student architectuur komt "+ richard" in aanraking met het werk en de filosofische wereld van Louis Le Roy, middels zijn professor voor landschapsarchitectuur J. Koppándy.Tijdens zijn doctoraalscriptie en niet in het minst als eerste stagiair van de HeerenveenseStichting Tijd houdt hij zich intensief en kunstzinnig bezig met eco-kathedrale processen. In Mildam en Heerenveen heeft kunstenaar "+ richard" samengewerkt met Siebe Hommega en Peter Brinkman, Julian Raxworthy en met name Peter Wouda, één van de drijvende krachten achter het werk van Stichting Tijd.

In retrospectief zou geconstateerd kunnen worden dat Wetenschappelijk Onderwijs en Practicum een grote invloed hebben op de tegenwoordige kunstzinnige werkzaamheden van "+ richard". In zijn werken is ruimte voor verhalen en koninklijke dromen, in de tentoonstelling worden de Rode-Kruis-Iconen voor privé-gebruik geëxposeerd. Iedereen zou zo'n Icoon in zijn of haar 'Gute Stube' (=binnenkamer, huisaltaar) moeten hebben.

De beelden reppen van fantasie en vrede. "+ richard" alias "König von Köpenick" visualiseert een vredig koninkrijk. Het geheel met een knipoog en een grote dosis plezier van scheppen, zin en lust van maken.

Hierbij bent u van harte geïnviteerd de vernissage op zaterdag 13 april 2019, 16.00uur, bij te wonen. Maak kennis met kunstenaar "+ richard"! Geef opdracht tot het maken van uw privé Rode-Kruis-Icoon voor bij u thuis! Neem met behulp van deze 'Relikwieën-transformator" deel aan de vestiging van Zijn vredig Koninkrijk! Komt allen in grote scharen! Vooruit! Vooruit! Eruit voor de vernissage! Vooruit naar Oude Liefde! Oude Liefde voor altijd! Vooruit!

Indien u geen tijd heeft voor de vernissage, bezoek dan de tentoonstelling tussen 14 april 2019 en 14 juni 2019, iedere dinsdag t/m vrijdag van 10.00 - 17.00. Daarbuiten en in de meivakantie op telefonische afspraak. Aukje en Marnix zullen u escorteren bij uw wandeling door de tentoonstelling "Königstraum / Koningsdroom / Kingsdream / Rêve du Roi".

Vriendelijke groeten, "+ richard".

Van 13 april t/m 15 juni 2019 is de tentoonstelling bij Kunstruimte Oude Liefde te bewonderen. Oude Liefde, Trambaan 17 te Heerenveen

THE FINDING - ROLAND MAAS

Ieder schilderij begint met een inspiratie, een concept, maar dat idee hoop ik al schilderend los te laten. In mijn schilderijen zijn oorspronkelijke concepten ondergeschikt aan het creatieve proces en het uiteindelijke beeld. Ik werk liever vanuit de gedachte dat toeval bestaat, iets wat ik tijdens de academiejaren ben afgeleerd.

Het kostte me 25 jaar om spontaniteit en intuïtie tijdens het creatieve proces toe te laten. Het creatieve proces werd weer een avontuur', vertelt Roland Maas. 'The finding' verwijst niet alleen naar deze artistieke bevindingen van de kunstenaar maar ook naar een verzameling fotoboeken die Maas bij het huisvuil vond. Deze boeken bevatten foto's van een onbekende mevrouw die hij als uitgangspunt voor zijn schilderijen gebruikt heeft. De schilderijen die ontstonden gaan verder dan een kopie van een foto. Al schilderend speelt Maas met materiaal en techniek maar ook met voorstellingen. Herinneringen, frustraties , fascinaties en actualiteiten vermengen zich met hetgeen zich op het doek afspeelt. Het uiteindelijke beeld spreekt tot de verbeelding en dat is voor de kunstenaar het belangrijkste criterium om het beeld te laten bestaan.

Portretten vormen een rode draad in de schilderijen van Maas. Tijdens de expo bij Oude Liefde zijn ook ruim twintig portretten te zien uit the Legacy serie; ook deze portretten schilderde hij naar aanleiding van gevonden foto's.

Pasteuze vormen, expressieve beelden, bevroren momenten die toch dynamisch zijn. Door te grasduinen in een langs de levensweg gezette schoenendoos met foto's houdt kunstenaar Roland Maas mij als bezoeker van Kunstruimte Oude Liefde een spiegel voor. In zijn werk reflecteert zogezegd mijn dagelijkse gang van zaken. In groteske afbeeldingen, want zo kun je iemand iets duidelijk maken - met een lach en een traan. Maas lijkt een knoeiboel van indrukken voor te schotelen, maar wie zich de ogen de kost geeft ziet in de smurrie van het brouwsel een afgewogen uitdrukking. Met meer dan een snufje humor, gepeperde figuraties.

Roland Maas vond oude foto's en maakte er werk van. Schilderachtige tellen uit een leven dat nergens is en overal kan zijn. De schilderijen verhalen een gedroomde sfeer die niet zelden uitdraait op een nachtmerrie. In deze decembertijd doet dat denken aan Ebenezer Scrooge, een karikatuur van Charles Dickens in zijn Christmas Carol. De vrek wordt daarin ook een spiegel voorgehouden, waarin drie geesten - van voorbij, van heden, van toekomst - in een kakafonie van droombeelden zijn egocentrische levensstijl doen veranderen. Niet dat Roland Maas de geest heeft om de kijker naar zijn werk als een ander mens de kunstruimte uit te laten lopen, maar hij zet wel aan tot nadenken, overwegen, beschouwen.

De mimiek van de geschilderde portretten ontroert. Er is herkenning, maar ook afschuw. Een wegkijken van wat ik waarneem als werkelijkheid, waarvan ik moet toegeven dat het persoonlijk is geworden. Het verkeerde been brengt mij op plaatsen waar ik niet wil zijn, beelden die ik niet wil zien. Maar ik beschouw ze wel in Oude Liefde. De Engelse titels van de werken houden het nog enigszins op afstand.

In "Annie I'm not your daddy" vreet mammie zichzelf bijna op van schaamte, terwijl pappie gevaarlijk rood aanloopt omdat zijn lief hem weer eens heeft bedrogen. Het is een omgeving van gezelligheid bij een glas wijn ontspannen op het terras, maar de man is een sfinx en roept een gespannen sfeer op. Een verhaal in een notendop, een lied in enkele dichtregels. In andere geschilderde collages worden meer tot de verbeelding sprekende tonelen opgevoerd. "Hello world" heeft een kinderlijke schoonheid. Onderhuids wel te verstaan, want het kind mist bekleding waardoor de anatomische onderdelen zichtbaar zijn. Maar de emotie van het ontdekken van de wereld om zich heen is roerend. Een nieuw mens op een oude aarde.

De wand met portretten vraagt om aandacht. Hier hangt de "Legacy", een nalatenschap. Foto's ook weer uit die oude schoenendoos, weggezet om te vergeten. Roland Maas vond ze en zet ze terug daar waar ze horen. Anonieme mensen met fameuze namen op een voetstuk. Om nooit te vergeten. Grimassen soms, maskers zelfs. Alle kijken met grote ogen de wereld in. Hier zijn geen dubbele bodems, dit is het echte leven. Maar niet heus.

Maas weet uitstekend het moment van de waarheid in de tijd te plaatsen. Zijn surrealisme is ook realisme. Zijn fantasie is werkelijkheid. De herinneringen van de man op leeftijd in "When I'm old, famous and demented" dwalen om hem heen, terwijl de dood aan zijn stoelpoten knaagt. En bemerk ik mezelf op reis niet altijd zo tussen de medemensen, teruggetrokken in een nevel om toch maar niet in gesprek te hoeven raken. Allemaal zijn wij als schapen achter elkaar over de dam op weg "on the road to somewhere". De tijd in beweging, de mensen vol haast. En zo grijpt Maas mij bij mijn kladden. Zo zit mijn leven in elkaar, vindt hij. Hij laat het zien met felle kleuren in schreeuwende fabels. Spiegelingen als bespiegelingen. Intrigerend werk, dat aanhaalt en afstoot. Cartoons uit het leven gegrepen.

Opening Zaterdag 1 december 2018, 16.00u door Janita Baron, kunsthistoricus.

Muziek: Mariëtte Freijzer & René Berman 

De tentoonstelling was te zien tot en met 22 december 2018.